หวัดดีคะเพื่อน ๆ ที่น่าฮักทั้งหลาย

วันนี้ไม่รู้ว่าจะอัพไรดี

ก้อเลยเอารูปของลูก ๆ ที่น่ารักทั้งสองมาลง diary

มันก้อคือเป็นความทรงจำที่ดี ๆ ที่น่าจดจำสำหรับคนเป็นแม่นะ

เพราะว่านี่ก้อเริ่มที่จะถึงวันแม่อีกปีละ.....

ก้อเริ่มจากความน่ารักของน้องแก้มมมม...

ก่อนละกันนะ น้องแก้มน่ารักตั้งแต่เล็ก ๆ

เหตุที่ชื่อน้องแก้มก้อคือเล็ก ๆ

น้องแก้ม แก้มเยอะมาก ๆ เลย

เอาจนตางี่ไม่มีที่จะเหลือเลย

คุงลุงเลยตั้งชื่อให้ว่าน้องแก้ม....

ก้ออ้วนอุ้มได้เต็มไม้เต็มมือคะ....

พอได้ซัก 1 ขวบเศษ ๆ

น้องแก้มป่วยเป็น คุงสุก คุงใส....

(ติดมาจากอ้อยเอง อ้อยก้อเลยหั้ยน้องแก้มกะน้องก้องกินไรด้วยกันไปเลยจะได้จำง่าย ๆ ว่าเป็นกันแล้วไง อิอิอิ แม่ที่แสนดี)

ก้อเลยเริ่มยืดตัวไปเลยคะ

ความน่ารักก้อค่อย ๆ เริ่มหดหายไปทีละนิด....

คงเหลือแต่ความดื้อขึ้นมาทดแทนเรื่อย ๆ เลยยย....

แต่ไงลูกก้อคือลูกคะ ไงเราก้อต้องอบรมบม

นิสัยกันไปเรื่อย ๆ  หรือจนกว่าเราจะมีกำลังหั้ย......

แล้วก้อมาถึงน้องก้อง ลูกชายคนโต

เป็นหลานชายคนที่สองของฝั่งแฟน

ยอมรับเลยว่าเราเลี้ยงลูกมาแบบผิด ๆ

ที่ว่าผิดก้อคือ เป็นเด็กที่ขึ้งอน เอาแต่ตามจัยไง

เพราะว่าคุงลุง กะคุงย่า รักมาก ๆ

(ลุงไม่ได้แต่งงานนะแถมยังรักหลานชายเป็นพิเศษ)

เอาใจ นู้นก้อไม่ได้ นี่ก้อไม่ได้แบบไรประมาณนั้น

แต่น้องก้องดีอย่าง ปล่อยให้นั่งเล่นคนเดียว

ก้อได้ไม่มีร้อง จนบางทียังสงสัยกันว่า

น้องก้องเป็นไรหรือเปล่าไม่ค่อยพูดดดด......

พอน้องก้อง ค่อย ๆ โตขึ้นแล้วเริ่มมีน้อง

น้องก้องก้อค่อย ๆ เปลี่ยนไป

เพราะว่าเป็นพี่ต้องดูแลน้อง

ธรรมดาคือคนเราต้องมีการเปลี่ยนแปลงอะไร

ไปเรื่อย ๆ น้องก้องเป็นเด็กยังไม่ค่อยเข้าใจ

จนบางครั้งดุน้องก้องมากก้อไม่ค่อยได้

เพราะว่าลุงเค้าหวง เรายังนึกแปลกจัยเลยว่า

น้องก้องเป็นลูกใคร เวลาจะดุทีต้องเรียกเข้ามาในห้อง

หรือไม่ก้อปล่อย ๆ ไปก่อน

แต่พอนานวันเค้า มันไม่ได้ละ

เพราะว่าน้องก้องโตเป็นผู้ใหญ่ละ

ต้องมีการทำโทษกัน พร้อมกับน้องแก้ม

ก้อเริ่มโต แถมเป็นน้องเอาแต่จัยตัวเอง

ถือว่าเป็นหลานรักของคุงปู่อีกต่างหาก

อะไร ๆ ก้อ ปู่ พี่ก้องแกล้งแก้ม

จนแบบเรางี่ปวดหัวมาก ๆ

บางครั้งนะเรายังนั่งร้องไห้เลยเวลาทำโทษ

น้องก้อง เหมือนกับว่าน้องก้องยัง

ไม่เข้าจัยที่เราสอนไปนะ ต้องค่อย ๆ อธิบาย

ถึงเหตุผลนะคะ ตอนนี้ก้อค่อย ๆ

ให้น้องก้องทำงานบ้าน เช่น ล้างจาน

ซักถุงเท้าเอง ช่วยแม่ซักผ้า (ขนาดใช้เครื่องนะ)

บางทียังมีเถียงเลยคะ

อ้อยจะพยามยามสอนนะว่า ลูกโตแล้วต้องเริ่มช่วย

งานบ้านบ้างแล้ว น้องก้องก้อถามแล้ว

น้องแก้มละ ก้อให้ถึงเวลาก่อน

รับรองแม่ให้ทำแน่ ๆ ไม่ต้องบ่นเลย

ส่วนน้องแก้มก้ออยากจะทำนะ

รอให้ถึงเวลาก่อนนะคุงลูกกก.... ได้ทำแน่ ๆ เช่นกัน

อ้อยมานั่งคิดถึงเลยว่าการเลี้ยงลูกนี่

เลี้ยงได้แต่ตัวจริง ๆ คะ เราให้ความสุขเค้า

ได้แต่ภายนอกนะคะ จิตจัยนี่ยากมาก ๆ เลย

ทำให้เรางี่นึกถึงคุงแม่เราเลย

ความรู้สึกคล้าย ๆ กัน......

ก้ออยากจะบอกลูก ๆ นะว่า

ที่แม่ดุ แม่สอน นะแม่อยากให้ลูก ๆ เป็นคนดี

มีการศึกษาที่ดีที่สุดเท่าที่แม่คนนี้จะหยิบยื่นให้ได้

ละกัน แม่รักลูก ๆ เสมอนะ....

ไม่รู้ว่าลูก ๆ จะเข้าจัยแม่คนนี้บ้างหรือเปล่านะ.....

นี่ก้อถือว่าเป็นความสำเร็จอีกอย่างของอ้อยนะ

ที่น้องแก้มได้ผ่านมา ส่วนน้องก้องไม่มีรูปเพราะว่า

สมัยน้องก้องยังมีให้รับแบบนี้ เอาตอนโตเลยละกันนะน้องก้อง

แม่รับรองว่า diary หน้านี้.....

จะเป็นของน้องก้องคนเดียว

เลยแม่สัญญา

น้องก้องไม่ค่อยมีรูปเท่าไหร่

เลยมีแต่รูปน้องแก้ม คงไม่เป็นไรนะลูกรัก.....

  ยังไง ๆ แม่ก้อรักลูก ๆ เสมอ.....